Όλες οι τεχνικές στη γυμναστική, διέπονται από κάποιες μηχανικές αρχές (Αρχή της Μηχανικής).
Αν λοιπόν μάθουμε μέσα από συγκεκριμένη μέθοδο, πως κατανοούμε και στη συνέχεια πως ελέγχουμε αυτές τις αρχές στην πράξη, θα είμαστε σε θέση να μπούμε σε βάθος, σ’ αυτό που ονομάζουμε τεχνική στη γυμναστική.
Θα ήταν έξω από τη φιλοσοφία των όσων σας έδειξα μέχρι τώρα, αν μπαίναμε σε έναν κυκεώνα μηχανικών αρχών και θεωρητικών τύπων. Άλλωστε κανένας προπονητής, σε κανένα μέρος του κόσμου, όσο υψηλού επιπέδου κι αν είναι, δε σκέφτεται με τύπους και εξισώσεις την ώρα που προπονεί.
Μην ξεχνάτε ότι, όπως σας ξαναείπα και θα σας ξαναπώ αρκετές φορές μέχρι το τέλος των μαθημάτων, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην πράξη.
Εφαρμόζοντας λοιπόν την αρχή της απλής σκέψης, ο προπονητής πρέπει να έχει πάντα στο μυαλό του όταν προπονεί, κάποιες βασικές μηχανικές αρχές.
Για παράδειγμα ένα ίσιο ξύλο στέκεται με ευκολία όρθιο, σε αντίθεση με ένα λάστιχο το οποίο όσο ίσιο κι αν το κρατήσουμε, δεν είναι δυνατόν να κρατηθεί σε όρθια θέση. Μ’ αυτό τον τρόπο κατανοούμε γιατί οι αθλητές-τριες, πρέπει να εκτελούν τις στηρίξεις τους (κατακόρυφος) με τελείως ίσιο σώμα και όχι με σπασμένη μέση, ή με γωνία.
Με απλά λόγια, σκεφτήκαμε με βάση μια μηχανική αρχή και καταλήξαμε σε κάποιο συμπέρασμα στην πράξη.
Με ανάλογο τρόπο και χρησιμοποιώντας την αρχή της συγγένειας των ασκήσεων, θα μάθουμε να σκεφτόμαστε και να κατανοούμε όλες τις τεχνικές στη γυμναστική.
Αφού τις κατανοήσουμε και καταλήξουμε σ’ αυτά που ονομάζονται σημαντικότερα τεχνικά σημεία, ή αλλιώς σημεία κλειδιά σε κάθε άσκηση π.χ.(μπλοκάρισμα στο έδαφος), στη συνέχεια χρησιμοποιούμε την ανάλογη μεθοδική (προασκήσεις) και εξηγούμε, διορθώνουμε και συμβουλεύουμε τους αθλητές-τριες, για την καλύτερη τεχνική εκτέλεση της κάθε άσκησης.
ΚΑΝΟΝΑΣ:
«Οι αθλητές-τριες της γυμναστικής, όταν εκτελούν τις ασκήσεις, ή τα προγράμματα τους, πραγματοποιούν περιστροφές, γύρω από έναν ή περισσότερους άξονες του σώματος τους (πλάγιος, κατακόρυφος) και περιστροφές γύρω από σταθερά σημεία (όργανα).
Όταν εκτελούν αυτές τις περιστροφές εφαρμόζουν δυνάμεις στα όργανα και τα όργανα με τη σειρά τους εφαρμόζουν δυνάμεις στα σώματα των αθλητών (δράση-αντίδραση).
Η πιο σημαντική ικανότητα που πρέπει να αναπτύξει αθλητής-τρια, αλλά και η σημαντικότερη από πλευράς δυνάμεων μηχανικής, είναι η δημιουργία περιστροφής, ή αλλιώς η δημιουργία ορμής, φόρας».
ΟΡΟΛΟΓΙΑ
Θα μπορούσαμε να μιλάμε για μέρες και να αναφερόμαστε σε ονόματα κανόνες και τύπους της μηχανικής.
Παρακάτω θα αναφερθούμε μόνο στους απαραίτητους όρους που χρειάζεσθε για να εφαρμόσετε της μηχανικές αρχές στην πράξη, αλλά και για να έχετε μια γλώσσα επικοινωνίας με τους αθλητές και τους συναδέλφους σας.
– Κέντρο Βάρους
Ονομάζουμε το σημείο ισορροπίας του σώματος του αθλητή.
Εδώ πρέπει να εξοικειωθούμε με τους όρους εντός και εκτός ισορροπίας.
– Δράση-αντίδραση
Ο τρίτος νόμος του Νεύτωνα μας λέει ότι, «μια δράση συνοδεύεται πάντα από μια ίση και αντίθετη αντίδραση», δηλαδή όσο δυνατότερα ένας αθλητής, σπρώχνει, πιέζει, ωθεί το όργανο, τόσο δυνατότερη θα είναι και η αντίδραση του οργάνου στον αθλητή. Αυτό ισχύει για όλα τα μπλοκαρίσματα των ποδιών, τις κόντρες των χεριών κ.ο.κ.
– Άξονες περιστροφής
Υπάρχουν τρεις άξονες περιστροφής, γύρω από τους οποίους μπορεί ο αθλητής να εκτελεί περιστροφές. Οι άξονες αυτοί τέμνονται κάθετα μεταξύ τους και διαπερνούν θεωρητικά το σώμα του αθλητή, στο κέντρο βάρους του.
Υπάρχει ο κατακόρυφος, ή κάθετος άξονας γύρω από τον οποίο εκτελούνται οι πιρουέτες, ο πλάγιος γύρω από τον οποίο εκτελούνται τα σάλτο και ο προσθοπίσθιος γύρω από τον οποίο εκτελούνται οι πλάγιες κινήσεις (τροχός, πλάγια σάλτο).
– Ορμή, ή φόρα, ή κεκτημένη ταχύτητα του αθλητή-τριας
Είναι η ταχύτητα που αναπτύσσει ο αθλητής για παράδειγμα όταν τρέχει. Τότε λέμε ότι πρόκειται για οριζόντια ταχύτητα. Τον όρο φόρα όμως τον χρησιμοποιούμε και όταν πρόκειται για περιστροφή.
– Ροπή αδράνειας
Είναι το μέτρο του πόσο εύκολα ή δύσκολα μπορεί να περιστρέφεται το σώμα του αθλητή. Έχει να κάνει με την ακτίνα του σώματος, το πόσο ψηλός, ή κοντός δηλαδή είναι ο αθλητής. Επίσης έχει να κάνει με την θέση του σώματος του αθλητή.
Τεντωμένο σώμα = μεγάλη ροπή αδράνειας = αργή περιστροφή
Συσπειρωμένο σώμα = μικρή ροπή αδράνειας = γρήγορη περιστροφή
– Επιτάχυνση-επιβράδυνση
Οι όροι επιτάχυνση και επιβράδυνση χρησιμοποιούνται συνεχώς στη γυμναστική, μια και οι αθλητές καλούνται να αυξήσουν, ή να ελαττώσουν την ταχύτητα, ή την περιστροφή τους κατά την εκτέλεση των ασκήσεων. Για παράδειγμα στο τρέξιμο για το άλμα. Στα αιωρήματα στο μονόζυγο ή το δίζυγο, στις στροφές στον ίππο με λαβές κ.ο.κ.
– Ροπή στρέψης και περιστροφή
Όταν μια δύναμη που δεν περνάει από το κέντρο βάρους, ενεργεί στο σώμα του αθλητή, δημιουργεί ροπή στρέψης (περιστροφή). Είπαμε ότι αυτού του είδους η ικανότητα είναι η σημαντικότερη για τη γυμναστική και πρέπει να μπορεί να την αναπτύσσει με ευκολία ο αθλητής-τρια.
– Γραμμική κίνηση-γωνιακή κίνηση και ταχύτητα
Όπως ένα σώμα που κινείται σε ευθεία γραμμή κατέχει γραμμική ταχύτητα, έτσι και ένα σώμα που κινείται γύρω από ένα άξονα, ή ένα σημείο, κατέχει γωνιακή ταχύτητα.
Χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο περισσότερο στο μονόζυγο, τους κρίκους και στο δίζυγο γυναικών, όπου οι αθλητές-τριες περιστρέφονται γύρω από τη μπάρα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ-ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ
Όπως τονίσαμε η ικανότητα δημιουργίας περιστροφής, φόρας, ορμής, αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα στην τεχνική της εκτέλεσης των ασκήσεων στην γυμναστική.
Ο αμέσως επόμενος πιο σημαντικός παράγοντας, είναι η απόκτηση ύψους, για παράδειγμα κατά τη διάρκεια του μπλοκαρίσματος.
Περισσότερο ύψος = περισσότερος χρόνος στον αέρα = Ασφάλεια
ΚΑΣΙΟΛΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
2020