ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Με τον όρο τεχνική προετοιμασία στην ενόργανη εννοούμε το κομμάτι της προπόνησης, που έχει να κάνει με την σωστή τεχνικά εκμάθηση και εκτέλεση των ασκήσεων της γυμναστικής, καθώς επίσης και το κομμάτι που αφορά στην μεθοδική διδασκαλίας των ασκήσεων. Η τεχνική προετοιμασία αποτελεί το κύριο μέρος της προπόνησης και την πεμπτουσία της ενόργανης, γι αυτό και λέμε ότι πρόκειται για τεχνικό άθλημα.

Την ευθύνη για το κομμάτι αυτό την έχει σχεδόν κατά αποκλειστικότητα ο προπονητής, ο οποίος καλείται να γνωρίζει τις αρχές της βιοκινητικής (μηχανικές αρχές) αλλά εφαρμοσμένες στην πράξη και όχι θεωρητικά. Επίσης καλείται να έχει στο μυαλό του την ιδανική από πλευράς μηχανικής, εκτέλεση όλων των ασκήσεων που πρόκειται να διδάξει, δηλαδή το ιδεατό μοντέλο της κάθε άσκησης και τέλος να γνωρίζει πολύ καλά την μεθοδική διδασκαλίας όλων αυτών των ασκήσεων.

Όπως γίνεται φανερό ο ΄ογκος εκμάθησης όλων αυτών των αρχών, κανόνων, μεθόδων είναι τεράστιος και χρειάζονται πολλά χρόνια πρακτικής εξάσκησης, αλλά και προσωπικής μελέτης μέσα από βιβλία ή και βίντεο. Η καλύτερη κατά την γνώμη μου μέθοδος για να μάθει πραγματικά την τέχνη της προπονητικής, ένας νέο΄ς προπονητής, είναι να πάει δίπλα σε έναν μάστορα, δηλαδή σε κάποιον παλιό και ΄έμπειρο προπονητή και να μάθει τα μυστικά του αθλήματος.

Πάντως σε κάθε περίπτωση η ευθύνη της σωστής τεχνικά διδασκαλίας των ασκήσεων από τον προπονητή ε΄΄ιναι πολύ μεγάλη, διότι εάν δεν διδάξει σωστά τις τεχνικές από την μικρή ηλικία τα λάθη δεν διορθώνονται και ο αθλητής όσο ταλέντο και αν διαθέτει δεν θα μπορέσει ποτέ να φτ΄άσει σε εκτέλεση των δυσκολότερων ασκήσεων, ΄άρα είναι σαν να του στερε΄΄ί το μέλλον…

ΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ

• • Η όλη διαδικασία του τεχνικο΄υ μέρους της προπόνησης για τον προπονητή είναι κατά κ΄υριο λόγο οπτική. Δηλαδή βλέπει και παρατηρεί τις εκτελέσεις των ασκήσεων από τους αθλητές και στην συνέχεια κάνει τις υποδείξεις του.

• • Οι διορθώσεις που κάνει ο προπονητής είναι κυρίως λεκτικές και επειδή δεν είναι εφικτό ούτε και πρέπον να κάνει μεγάλες αναλ΄ύσεις, είναι καλ΄ό να αναπτ΄υξει με τους αθλητές του μια γλ΄ώσσα επικοινωνίας όπου με τις κατάλληλες λέξεις να μπορεί να δώσει κατευ΄θύνσεις ακόμα και μονολεκτικά΄΄΄, ή με διάφορες κινήσεις με τα χέρια του σχηματικά.

• • Το επόμενο στάδιο παρέμβασης από τον προπονητή είναι η σωματική βοήθεια. Και αυτή είναι μια τέχνη από μόνη της, διέπεται από μηχανικές αρχές και μαθαίνεται στην πράξη πάντοτε και δίπλα σε κάποιον που θεωρείται μάστορας του είδους.
  • Η εκμάθηση νέων ασκήσεων, τεχνικών, ή προασκήσεων είναι καλό να γίνεται στην αρχή της προπόνησης, τότε που οι αθλητές είναι ξεκούραστοι (φρέσκοι) πνευματικά και σωματικά.
  • Είναι προτιμότερο να διδάσκουμε μια καινούρια άσκηση με την αγωνιστική της μορφή όπου και όταν αυτό είναι εφικτό, παρά να την σπάμε σε πολλά μέρη και προασκήσεις.
  • Κατ΄ά την γνώμη μου, μέσα από την εμπειρία μου στην πράξη τόσων ετών, κάθε άσκηση της ενόργανης εύκολη ή δύσκολη, έχει τεχνικά ένα καθοριστικό για την εκτέλεση της σημείο κλειδί καθώς και άλλα βοηθητικά. Αυτό το σημείο πρέπει να εντοπιστεί και να του δοθεί η ανάλογη βαρύτητα. Εκεί παρουσιάζονται και τα περισσότερα τεχνικά λάθη.
  • Το σημαντικότερο εργαλείο εκμάθησης της τεχνικής των ακροβατικών ασκήσεων είναι το τραμπολίνο για ενόργανη. Είναι τόσο σημαντικό μέσο εκμάθησης, που το θεωρώ ως ένα επιπλέον  όργανο βάζοντας το πρώτο στη σειρά, οπότε έχουμε εφτά ΄οργανα για τους άνδρες και πέντε για τις γυναίκες, με αυτό θα ασχοληθούμε αναλυτικά παρακάτω.